Borstvergroting operatie

Voor velen is de eerste associatie die ontstaat bij het horen van de woorden ‘plastisch chirurg’ ‘borstvergroting’. Nu is dit een van de meest populaire en gewilde operaties. Elk jaar worden er in de wereld ongeveer een miljard van dergelijke correcties uitgevoerd, en elk jaar groeit hun aantal gestaag. Of mode deze indicatoren of de seksuele selectiviteit van het mannelijk geslacht beïnvloedt, is moeilijk eenduidig te beantwoorden.

De leider in deze race blijft uiteraard de Verenigde Staten. Volgens de statistieken werden daar in 2017 398.765 van dergelijke operaties uitgevoerd. Vreemd genoeg staat Italië onderaan de ranglijst, waar het aantal van dergelijke bust-correcties nauwelijks 30.000 per jaar bereikt.

Borstvergroting is een van de belangrijkste chirurgische opties binnen de plastische chirurgie. Tot op heden zijn er verschillende unieke methoden ontwikkeld om de borstklieren te verbeteren, waarbij zowel een grote chirurgische ruimte betrokken is als het gebruik van minimaal invasieve technologieën door middel van nauwkeurige endoscopische lekke banden op verschillende plaatsen. Elk van hen heeft zijn eigen voor- en nadelen.

Borstvergrotingsoperatie - wat is het?

In de officiële medische taal worden dergelijke chirurgische ingrepen ‘augmentatie-mammoplastiek’ genoemd. Hun belangrijkste doel is het bereiken van een borstvergroting tot het gewenste volume. Gespecialiseerde klinieken zijn voldoende uitgerust met de nodige moderne apparatuur.

Er zijn verschillende soorten chirurgische ingrepen, die allemaal op de een of andere manier afhankelijk zijn van het gekozen implantaat, de locatie van implementatie en het doel waarvoor de ingreep wordt uitgevoerd.

Wie is geïndiceerd voor een chirurgische borstvergroting?

Voordat u meer leert over dit soort plastic invasie, moet u begrijpen waarom borstimplantaten worden geplaatst. Motieven zijn onderverdeeld in twee groepen: doelen van esthetische noodzaak en corrigerende. De eerste optie omvat:

• correctie van aangeboren structurele defecten, wanneer de afwezigheid van een of beide borstklieren, hun uitgesproken asymmetrie van locatie of discrepantie in grootte ten opzichte van elkaar wordt gediagnosticeerd;
• restauratieve uitwendige plastische chirurgie na mammectomie van één of beide borsten als gevolg van trauma of kanker;
• atrofie van de borstklieren als gevolg van interne hormonale stoornissen;
• correctie of correctie van de mislukte uitkomst van een eerdere chirurgische ingreep.

Corrigerende doelen omvatten doelen die betrekking hebben op het verbeteren van bestaande vormen en die geen medische noodzaak voor een operatie impliceren:

1. Om externe seksuele aantrekkelijkheid voor het andere geslacht te bereiken. Vaak is het op aandringen van mannen dat vrouwen onder het scalpel van de chirurg gaan.
2. Vanwege moeilijkheden bij het kiezen van kleding. Het op maat maken van de meeste jurken vereist bepaalde afmetingen op de borst, en zonder deze ziet de kleding er niet goed uit.
3. Verminderd gevoel van eigenwaarde bij het verschijnen in onthullende of strakke kleding die een kleine buste benadrukt, bijvoorbeeld op het strand of in de sportschool.
4. Herstellen van de vroegere vorm na de bevalling en borstvoeding.
5. Veranderingen in de toestand van de borstklieren als gevolg van plotselinge gewichtsschommelingen die verband houden met diëten of eerdere hormonale ziekten.
6. Correctie van externe leeftijdsgebonden veranderingen in de structuur en het uiterlijk van de borstklieren (ernstige ptosis).

Nadelen van operaties

Elke medaille, behalve de titel, heeft ook een achterkant. Mammoplastiek is geen uitzondering. Bij de operatie worden implantaten in de borst van een vrouw geplaatst.

Protheses, die zich in het lichaam van een vrouw bevinden, kunnen de volgende problemen veroorzaken:

1. Deze apparaten zijn lichaamsvreemde stoffen. U moet nadenken over het risico op implantaatfalen.
2. Vervolgens moeten we het functionele doel van de borstklier onthouden: het voeden van nakomelingen met moedermelk. Stel dat een vrouw geen borstvoeding gaat geven, maar de geboorte van een kind zal automatisch het proces van melkproductie met zich meebrengen, en het geïnstalleerde implantaat zal bijdragen aan de verdere ontwikkeling van mastitis, omdat het een obstakel zal vormen voor de uitstroom van melk.
3. Veel implantaten kunnen, ondanks verleidelijke reclame, de klier beschadigen. Als dit gebeurt, zien de gevolgen er van buitenaf niet erg esthetisch uit en kunnen ze ook ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken.
4. Verplaatsing van implantaten in de borstklier is een ander mogelijk nadeel. Vaak is het eenzijdig of multidirectioneel, wat de hele esthetische bedoeling van de operatie aanzienlijk bederft.
5. Sommige vrouwen maken zich zorgen over verlies van gevoel op de operatieplaats. In de regel beangstigt deze complicatie zelden, en sommige dames worden zelfs aangemoedigd (vooral liefhebbers van tepelpiercings). Het is echter meer een negatieve dan een positieve factor, omdat een borst die geen gevoeligheid heeft, de aanwezigheid van ontstekingsprocessen of neoplasmata niet correct kan signaleren.
6. Het moet duidelijk zijn dat we het in dit geval over borstprothesen hebben, en dat elke prothese de neiging heeft te verslijten, vorm te verliezen en gemiddeld na 10-15 jaar te worden vervangen. Zal de vrouw na deze tijd klaar zijn voor herinterventie? Bovendien vereisen implantaten constante monitoring door een mammoloog en een plastisch chirurg.

Contra-indicaties voor mammoplastiek

Vaak geeft een vrouw zich over aan haar grillen of aan de verzoeken van de man met wie ze een seksuele relatie heeft, en begrijpt ze niet meer goed dat een borstvergroting in de eerste plaats een ernstige chirurgische ingreep is, en pas daarna de eliminatie van 'onrecht' uit de natuur.

Elke chirurgische ingreep heeft zowel de eerder genoemde indicaties als contra-indicaties. Deze laatste kunnen in twee groepen worden verdeeld: permanente en tijdelijke beperkingen. De eerste omvatten:

• ernstige inwendige ziekten (gedecompenseerde diabetes mellitus; chronische ziekten van de nieren, lever, het cardiovasculaire systeem, longziekten en andere geassocieerd met het stadium van onvoldoende functioneren);
• inoperabele oncologische tumor van welk type, locatie en stadium van metastase dan ook;
• bloedziekten van welke etiologie dan ook (zowel verhoogde trombusvorming als verminderde stolling);
• ziekten van de hormonale sfeer, vooral de schildklier (hypo- of hyperthyreoïdie), borstklieren (mastopathie), genitale zone (categorisch gecontra-indiceerd - endometriose);
• zenuw- en geestesziekten;
• gevorderde syfilis, gonorroe, hepatitis B en C, HIV-infectie.

Tijdelijke contra-indicaties:

• de vrouwelijke leeftijd onder de 18 jaar, in gevallen van onvolledige puberteit, varieert tot 21 jaar;
• dracht, lactatieperiode en het jaar na voltooiing ervan;
• menstruatie: een week vóór het begin, de menstruatie zelf en een week na het einde;
• herpetische ziekten in de acute fase;
• de aanwezigheid van een acute allergische reactie (oedeem van het strottenhoofd of angio-oedeem, een voorgeschiedenis van anafylactische shock - een verzwarende factor);
• koud;
• seksueel overdraagbare aandoeningen in de acute fase;
• verergering van interne chronische ziekten.

Methoden voor het vergroten van de borstklieren

Sinds de oudheid beschouwden vrouwen van alle nationaliteiten, leeftijden en religies, zonder uitzondering, de borstklieren als hun belangrijkste wapen voor het aantrekken van individuen van het andere geslacht en als een competitief moment bij het vergelijken van schoonheid met rivalen. Kleine borsten zijn altijd als een ernstig nadeel beschouwd.

Onze voorouders namen hun toevlucht tot alles wat ze konden om het gewenste effect te bereiken. Bonen, kool en vers gekneed deeg werden in grote hoeveelheden gegeten. Toen bedwelmende drankjes populair werden, ontdekten dames een manier om hun borsten ermee te vergroten.

Naast onschuldige speciale diëten bestonden er ook genadeloze methoden van zelfmarteling. Zo liet een Engelse vrouw zich door een hele zwerm wespen gebeten, waardoor echter niet alleen haar borsten groter werden. Er was een geloof dat kattenspeeksel betrokken was bij de groei van de borstklieren, en voor dit doel woonden hele hordes staartbedienden aan de hoven van Assyrische en Egyptische minnaressen. De noodzakelijke delen van de minnares waren zorgvuldig bedekt met zuivelproducten, en de kattenstam likte alles tot de laatste druppel, waarbij de vrouwen vaak ernstig werden gebeten.

En momenteel zijn er niet-chirurgische methoden voor borstvergroting door massage of door het gebruik van verschillende crèmes, die zowel hormonale medicijnen als extracten van de placenta van zeezoogdieren bevatten. Maar de effectiviteit van deze medicijnen is nog steeds controversieel. Veel dames houden niet van wachten, vooral als de zomer voor de deur staat en ze dringend de volgende heer moeten verslaan. Plastische chirurgie blijft een relatief snelle en effectieve methode.

Soorten implantaten

Elke mammoplastiek omvat de introductie van implantaten: kleine ronde formaties in verschillende vormen, maten en structuren.

Volgens de vorm worden ze onderscheiden:

• afgerond en oppervlakkig de contouren van de borst volgen;
• ovaal of druppelvormig, enigszins natuurlijke contouren kopiërend;
• anatomisch correcte implantaten die rekening houden met de individuele vorm van de borst van een vrouw.

Op basis van de filler zijn borst-endoprothesen onderverdeeld in:

• met een zoutoplossing;
• gevuld met biologische gel;
• opgeblazen met siliconen.

Deze laatste zijn beter dan andere in het imiteren van de natuurlijke vorm van de borsten van een vrouw. Implantaten verschillen ook in de dichtheid van het vullen met de substantie. Het gebeurt:

• zachte vulling, wanneer de prothese op natuurlijke wijze de anatomische structuur van de borstklier volgt, maar zijn vorm niet goed behoudt;
• dichte vulling, terwijl de implantaten hun vorm perfect behouden, maar er kunstmatig uitzien;
• medium vulling, die wordt geïmplementeerd in de nieuwste generatie producten, voornamelijk van de Softtouch-klasse.

Soorten implantaatchirurgie

Tegenwoordig gebruiken plastisch chirurgen verschillende invasieve methoden voor het inbrengen van implantaten in de voorste borstkas:

1. Submammair. Er wordt een incisie gemaakt in de onderborstplooi. Deze methode wordt vaker gebruikt dan andere, omdat de chirurg de beste mogelijkheid heeft om een zak voor het implantaat te vormen en deze nauwkeuriger te plaatsen. Het nadeel is de zichtbaarheid van postoperatieve hechtingen, vooral als de plooien onder de borst slecht gevormd zijn.
2. Periareolair. Er wordt een incisie gemaakt in het aangrenzende weefsel vanaf het tepelhof van de tepel tot aan de huid van de borst. Deze methode is esthetisch perfecter, omdat de incisie bijna onzichtbaar is, maar als de tepelhofjes klein zijn, wat vaak bij jonge meisjes gebeurt, zal het op deze manier installeren van een implantaat bijna onmogelijk zijn.
3. Oksel. De incisie wordt gemaakt in het onderste deel van de oksel. Momenteel is deze optie langzamerhand achterhaald, omdat zij een aantal beperkingen met zich meebrengt. Niet alle soorten implantaten kunnen worden geïmplanteerd; de methode is niet geschikt voor vrouwen met ernstige asymmetrie van de borstklieren en ptosis.
4. Transareolaire methode. De incisie wordt gemaakt langs de tepelhof van de tepel en gaat er van onderaf omheen. Niet geschikt voor nulliparae vrouwen, omdat er risico bestaat op beschadiging van de melkkanalen en zenuwuiteinden. Het is bij gebruik van deze technologie dat de gevoeligheid van de borsten het vaakst wordt verstoord.

Vroeger, toen de technologie voor borstvergroting net in opkomst was, werden nog twee methoden gebruikt, die nu hun praktische betekenis hebben verloren:

• Transabdominale methode. Er werd een incisie gemaakt langs de voorste buikwand, langs de bikinilijn. Deze methode wordt nu nog steeds gebruikt als een buikwandcorrectie wordt gepland in combinatie met een borstvergroting - het wegsnijden van de vetlaag en de overtollige huid op de buik.
• Transumbilische methode. Er werd een incisie gemaakt bovenaan de navel en vervolgens werd er een droog, leeggelopen implantaat doorheen gebracht, dat vervolgens met vloeistof werd gevuld. Deze optie is zeer traumatisch, gevaarlijk en brengt een aantal aanzienlijke complicaties met zich mee, dus op dit moment is deze volledig uitgesloten.

Ook voor de implantatiemethode zijn er 2 opties.

1. Onder de borstspier - tussen de weefsels van de borst en de spier. Deze optie verhindert latere borstvoeding niet, maar er komen vaak weefsellagen tussen elkaar voor die de uitwendige vorm van de borst vervormen.
2. Boven de borstspier - tussen de borstklier en deze. De borsten krijgen een meer natuurlijke vorm, maar het voedingsproces kan lastig zijn.

Voorbereiden op een operatie

Om de operatie succesvol te laten zijn en de verwachte resultaten te opleveren, is het belangrijk om je er goed op voor te bereiden. Het proces zal uit verschillende fasen bestaan:

1. Bepaal welk resultaat belangrijk is om te bereiken.
2. Bepaal wat de kosten van de operatie moeten zijn. U kunt niet bezuinigen op de kwaliteit van het implantaat en de ervaring van de chirurg. Ook mag u geen operatie ondergaan in een onbekende kliniek. Als er in dit geval geen andere keuze is, is het belangrijk om de licentiedocumenten voor het recht om dergelijke operaties uit te voeren in detail te bestuderen.
3. Bewapen uzelf met informatie over chirurgische technieken en de soorten implantaten die daarvoor worden gebruikt. Het wordt aanbevolen om alle vragen op een vel papier te schrijven, zodat u dit later met de operatiespecialist kunt bespreken.
4. Wanneer alle opties zijn geselecteerd, meldt u zich aan voor een voorgesprek met de opererende plastisch chirurg. Het is belangrijk om een vertrouwensrelatie met een specialist op te bouwen, naar zijn aanbevelingen te luisteren en uiteindelijk een beslissing te nemen.

Na overleg zal de opererende arts een reeks medische onderzoeken voorschrijven die nodig zijn om indicaties of contra-indicaties voor een operatie te identificeren: bloed- en urineonderzoek, ECG, röntgenfoto van de borstkas of fluorografie. Indien nodig, als er chronische ziekten zijn, wordt overlegd met specialisten.

Vóór de operatie moet u:

• Stop minimaal een week van tevoren met roken. Dit is belangrijk voor de volledige uitzetting van de bloedvaten tijdens de operatie.
• Als de gekozen chirurgische technologie het dragen van een speciaal verband vereist, is het belangrijk om deze instructies niet te overtreden.
• Drink zoveel mogelijk water. Een goede vochtverzadiging van weefsels is vereist.
• Gebruik geen bloedverdunners zoals aspirine.

Een borstvergroting wordt vaak uitgevoerd op de polikliniek en vergt geen verdere ziekenhuisopname. Het is belangrijk dat de patiënt na de operatie niet alleen is, omdat bewustzijnsverlies, vermoeidheid en verstrooidheid mogelijk zijn.

Postoperatieve periode: wat is belangrijk om te onthouden

Aan het einde van de operatie wordt de patiënte op de revalidatieafdeling geplaatst, waar haar algemene toestand wordt gecontroleerd. Zij kijken hoe de geopereerde patiënt uit de narcose komt en geven haar indien nodig pijnstillers. Het is mogelijk om er maximaal 1 dag te verblijven. In geval van complicaties wordt de vrouw vervoerd naar intramurale chirurgische afdelingen.

Vóór ontslag ontvangt de patiënt van de opererende chirurg een gedetailleerd rapport over hoe de operatie is verlopen, welke verdoving is gebruikt en hoe deze keuze gerechtvaardigd is als deze in strijd was met het eerder geplande plan. Naast aanbevelingen worden er een aantal regels gegeven om complicaties te voorkomen die strikt moeten worden opgevolgd. De arts zal u over de volgende punten vertellen:

1. De aanwezigheid van drains, hun locatie, verzorgingskenmerken (kun je ze zelf wassen of naar de kliniek gaan).
2. Welke slaapposities u moet kiezen om de implantaten niet los te maken of drainage-apparaten uit te trekken.
3. Over waarom het niet wordt aanbevolen om in eerste instantie uw armen op te heffen en welke gewichten van voorwerpen acceptabel zijn om op te tillen.
4. Over het herstelproces op de operatieplaats: de kleur van de huid, de aanwezigheid van oedeem, hematomen.
5. Over mogelijke pijn nadat de verdoving is uitgewerkt. Het is belangrijk dat de arts adviseert welke medicijnen aanvaardbaar zijn om de pijn te verlichten en welke niet mogen worden gebruikt.

Daarnaast kunnen algemene regels met betrekking tot kleding worden aangegeven. Dus voor het eerst zijn alleen speciale beha's toegestaan, later exclusief harde inzetstukken, omdat deze het implantaat kunnen vervormen.

Mogelijke postoperatieve complicaties

Bij elke chirurgische ingreep kunnen complicaties, ongeacht de complexiteit van de procedure, niet worden uitgesloten. In dit geval is het volgende mogelijk:

1. Infectie op chirurgisch gebied tijdens manipulatie.
2. Onjuiste of asymmetrische plaatsing van implantaten.
3. Kapselcontractuur is een allergische reactie op het implantaat, die resulteert in een uitgebreidere ontstekingshaard dan normaal. Tijdens het genezingsproces, wanneer de ooit ontstoken holtes worden vervangen door bindweefsel, ontstaat er een overmatige ophoping van dit laatste rond het implantaat, waardoor de contouren van de buste worden vervormd.
4. Contourvorming van het implantaat als gevolg van onjuiste selectie.
5. Dubbele borstplooi als gevolg van onjuiste versmelting van de naad.
6. Verkeerde installatie van implantaten, waardoor ze te laag of te hoog worden geplaatst, en in sommige gevallen asymmetrisch ten opzichte van elkaar.
7. Afstoting van implantaten.
8. In eerste instantie zijn uitgebreide hematomen mogelijk, die moeten worden gecontroleerd.

Prijs voor operaties

Mammoplastiek is een behoorlijk duur genoegen, als je het zo kunt noemen. De totaalprijs is inclusief:

• consultaties bij een praktiserend plastisch chirurg;
• slagen voor de noodzakelijke tests en overleg plegen met aanvullende specialisten;
• kosten van implantaten;
• kosten van de procedure;
• postoperatieve zorg.

De kosten worden ook beïnvloed door:

1. Ervaring van een chirurg. Voor specialisten met een uitgebreide praktijk en uitgebreide ervaring in het buitenland zal de prijs voor diensten hoog zijn.
2. Kwaliteit van geselecteerde implantaten.
3. Het imago van de kliniek en de afstand tot grote steden.

Een borstvergroting is voor iedereen een persoonlijke aangelegenheid. Het is moeilijk om objectief alle voor- en nadelen van deze chirurgische ingreep te beoordelen. Zowel esthetische schoonheid, een volwaardig persoonlijk leven als misvormde borsten, ernstige gezondheidsproblemen en het onvermogen om uw baby vervolgens borstvoeding te geven, staan op de weegschaal.

Elke vrouw beslist voor zichzelf in deze delicate kwestie. Maar voordat je onder het mes gaat, is het belangrijk om alle voor- en nadelen tegen het licht te houden. Alleen dan zal het resultaat u vele jaren plezieren en een volledig leven niet belemmeren.